Ze horen niet bij wie je nu bent

Ze hebben dan misschien bijgedragen aan het geen dat je nu hier zit, dit blog hebt en uiteindelijk ook aan het geen dat jij bent zoals je bent. Dat je jezelf beschadigde, was voor iedereen ontzettend heftig, maar uiteindelijk het moeilijkste voor jou zelf. De littekens die je eraan overgehouden hebt, zitten vooral jou dwars. Jij denkt dat iedereen ze ziet, dat het opvalt en mensen je erop beoordelen. Niet beseffende, dat iedereen littekens heeft en je niet opvalt tussen die mensenmassa’s. Lees verder

Advertenties

Mag het nu niet meer?

Waarschuwing: dit blog kan als heftig worden ervaren.

Soms heb ik nog wel van die momenten dat het gewoon even niet meer gaat. Mijn vel niet lekker om mij heen lijkt te zitten en dan ook echt alles tegenzit. Op dat soort dagen verlang ik terug aan die tijd dat snijden zo een uitweg kon bieden. Of alleen al het ‘simpel’ branden van mijn been aan een heet kopje thee, zorgde voor zoveel rust in mijn hoofd. Op dagen als deze, zou ik zo graag weer teruggrijpen naar deze oude en slechte gewoonte. Het simpel maken voor mij zelf en gewoon weer even die tranen eruit. Lees verder

Vertellen over automutilatie

Het taboe rondom zelfbeschadiging vervaagt langzaam aan naar de achtergrond. Toch is het vertellen over automutilatie er naar mijn mening niet makkelijker op geworden. Mensen lijken eerder hun reacties klaar te hebben en deze zijn niet altijd even mals. Automutilatie heeft bij een hoop mensen nog steeds het imago van aandachttrekkerij en dat imago zal het ook niet snel verliezen, als we niet over zelfbeschadiging praten. Zelf moest ik er op een gegeven moment ook aan geloven. Vertellen over zelfbeschadiging, hoe doe je dat? Lees verder

Slechte tijden in GTST

Dat een soap als Goede Tijden, Slechte Tijden zoveel te weeg kan brengen, blijft mij verbazen. Alleen is het wel zo verstandig om deze zware onderwerpen, als automutilatie en zelfmoord op deze manier onder het licht te brengen? Het taboe dat zich rondom automutilatie en zelfmoord bevindt, zou ik het liefst gisteren nog doorbreken. Ik kan me dan ook voorstellen dat de makers van GTST dit een handige zet vonden, maar is dat het ook? Lees verder

Gedachtespinsels 26 | Kan ik mijn huid niet gewoon kwijt zijn?!

Pas op: kan als heftig worden ervaren (onleesbaar voor taalfanaten ;)).

Het voelt alsof ik mega gefaald heb. Alsof ik net weer even de bevestiging heb gekregen dat ik dus blijkbaar niets kan. Zoiets komt hard aan. Misschien iets te hard voor wat ik nu aankan. Dat ligt waarschijnlijk meer aan wat ik aankan, dan aan hoe hard het is. Ongelooflijk stom is het gewoon, want ik kan het wel. In ieder geval dat denk ik dan toch, iedereen zegt het altijd tegen me! En dan toch, toch, bak ik er niets van. Denk ik dan hè. Lees verder

Rust in de chaos

Ken je dat gevoel, dat je wilt huilen, maar er geen tranen komen? Dat je wilt schreeuwen, maar het voelt alsof je keel dichtzit. Dat je wilt…, ja wat? Eigenlijk lukt niets en lig ik nu dus een beetje duf te wezen in bed. Wat eigenlijk niet eens zo gek is, gezien het zes uur ’s ochtends is. Het enige probleem is, is dat ik er ondertussen al twaalf uur in lig, of langer? Ik weet het niet eens. Een ‘dooie’ is er niets bij, of mag ik dat niet zeggen?  Lees verder