Geluk en stoppen met bloggen

Ik had nooit durven dromen dat ik me zo goed zou kunnen voelen. Ik had nooit durven dromen dat ik nu zou staan waar ik sta. Toen ik dit blog begon, twee jaar terug, lijkt voor mij een eeuwigheid geleden. In de tussentijd ben ik slap geweest, zag ik het niet meer zitten, maar ben ik ook heel sterk geweest, ben ik gelukkig geweest en heb ik ontzettend veel steun gehad van jullie en de mensen die dicht bij mij staan. Lees verder

Vakantie nummer hoeveel?!

Als dit berichtje online komt, ben ik weer eens op vakantie. Twee hele weken verdwijn ik weer uit blogwereld, met maar één doel: relaxen. Dat klinkt trouwens een stuk simpeler dan het in werkelijkheid is. De komende twee weken ben ik alleen via de mail te bereiken en zo nu en dan zal ik een kijkje nemen op mijn blog. Hele fijne vakantie iedereen!

 

Het leven zien als skiën

Het vangt me nog weleens, die dwang om op te geven.  Om alles uit mijn handen te laten vallen en het er gewoon maar bij te laten. Ik vergeet nu eenmaal weleens wat ik al heb bereikt en hoe hoog ik nu ben. Het leven vergelijk ik altijd graag met skiën. De langste tijd besteed je eigenlijk in de lift naar boven, om daarna weer heel hard naar beneden te kunnen skiën. Bovenaan of onderweg eet je eens wat, ga je er even bij zitten en geniet je van het uitzicht. Lees verder

Opruimen

Nu het vakantie is, wil ik alleen maar orde. Geen chaos meer in mijn hoofd, maar ook niet meer in mijn leven én niet in mijn kamer. Opruimen is altijd iets waarbij ik snel weet op te geven. Een paar dingen verplaatsen en nooit echt tevreden zijn met wat ik heb gedaan. Eigenlijk maak ik er alleen maar een grotere bende van. Ik durf niet zo goed dingen weg te gooien, helemaal niet als deze schoolgerelateerd zijn. Je weet maar nooit wanneer je ze nodig kunt hebben. Maar waar laat je ze? Lees verder

Lou-Ann | Leven met automutilatie

Creabealounge

Laat ik mijzelf eerst even voorstellen. Ik blog onder de naam Lou-Ann, ben 17 jaar en houd ervan om te fotograferen, schrijven, fietsen, paardrijden en leuke dingen te doen. Op het moment zit ik in mijn eerste jaar van mijn hbo studie en doe ik er alles aan om over te gaan naar jaar twee. Ik vind het altijd erg lastig om te bedenken, waarover ik zal gaan schrijven voor iemand anders zijn blog. Ik heb besloten om te vertellen over mijn ervaring met automutilatie, het onderwerp waar mijn blog ook op gebaseerd is.

Iets meer dan twee jaar geleden begon ik met bloggen over automutilatie. Het was voor mij de periode dat ik er middenin zat. Ik beschadigde mezelf dagelijks, maar ondanks dat ik mij heel slecht voelde, merkte niemand in mijn omgeving er wat van. Ik weet nog heel goed dat tijdens de les Frans een vriendinnetje vroeg…

View original post 488 woorden meer

Dik en dun

Het blijft altijd een beetje spannend om te schrijven over gewicht, hebben jullie dat ook? Gewicht brengt dingen in beweging, mensen reageren fel en voelen zich soms aangevallen. Toch wil ik er even over kletsen en hoor ik graag hoe jullie erover denken. Het houdt mij bezig en gezien ik blog over de dingen die mij bezig houden, nou ja goed, het moge duidelijk zijn. Zit je nou met je gewicht ‘in de knoop’ dan raad ik aan deze blog niet te lezen! Lees verder

Foto’s van fijne dingen!

De afgelopen weken gingen met zijn ups en downs snel voorbij. Ik heb veel mogen genieten, maar heb me ook veel rot gevoeld. Vandaag maak ik er niet zoveel woorden aan vuil, maar wil ik jullie gewoon even meenemen door het afgelopen half jaar, aan de hand van wat foto’s!
Lees verder

Iets over liefde

Lang, heel lang geleden, schreef ik nog weleens over verliefd zijn. Dat ik eigenlijk nooit echt verliefd ben geweest op een jongen, maar wel gevoelens had voor een wel heel erg leuk meisje. Die gevoelens maakte mij altijd ontzettend onzeker. Een stempel erop drukken durfde ik niet, omdat de twijfel of dat ik wel echt lesbisch was, bleef aanhouden. Ik duwde het weg en dat was eigenlijk het beste wat ik had kunnen doen. Er niet over nadenken, want wat boeit het nou? Ik was 15 à 16 jaar en wat zou zo een uitspraak betekenen? Het deed er niet toe en dat voelde goed. Lees verder

Agendaproblemen

Kennen jullie het, je zet wat in je agenda en dan op een manier van zo-weet-ik-wel-wat-er-staat-maar-een-ander-niet. Alleen weet je nu dus zelf ook niet meer wat er staat. Ik voel me hopeloos en met elke minuut die de klok weg tikt, voel ik me nog net een stukje meer hopeloos. Het is een beetje als de hoop in de mensheid verliezen. Jezelf gewoon niet meer bij kunnen benen met het o zo goed zijn in het verzinnen van afkortingen.  Lees verder

Mag het nu niet meer?

Waarschuwing: dit blog kan als heftig worden ervaren.

Soms heb ik nog wel van die momenten dat het gewoon even niet meer gaat. Mijn vel niet lekker om mij heen lijkt te zitten en dan ook echt alles tegenzit. Op dat soort dagen verlang ik terug aan die tijd dat snijden zo een uitweg kon bieden. Of alleen al het ‘simpel’ branden van mijn been aan een heet kopje thee, zorgde voor zoveel rust in mijn hoofd. Op dagen als deze, zou ik zo graag weer teruggrijpen naar deze oude en slechte gewoonte. Het simpel maken voor mij zelf en gewoon weer even die tranen eruit. Lees verder