vriendschappen van vroeger en depressies

Toen ik vorig jaar voor de keuze stond naar welk hbo ik zou gaan, was de keuze voor mij niet zo moeilijk. De opleiding die ik wilde doen, bevindt zich op drie plekken in het land en ik koos voor die ene met niet de langste, maar ook niet de kortste reisafstand. Waarom vragen mensen mij weleens. Ik vertelde hen eigenlijk altijd maar deels de waarheid, ‘deze school voelde het beste en iedereen was zo vriendelijk’. Tot gisteren, toen vertelde ik de waarheid. Lees verder

Is dit het dan?

Een sterk afnemende eetlust, de behoefte om te huilen en vooral de behoefte om jezelf pijn te doen. Het gevoel hebben er niet toe te doen, mensen om je heen die genoeg plezier hebben zonder jou en vooral het idee dat niemand je ergens bij wil hebben. Op willen geven, in bed willen liggen, pijn overal en nergens en je druk maken om niets. Ik herken het en dat benauwt mij. Is dit dan waar ik altijd bang voor ben geweest?  Lees verder

Ze horen niet bij wie je nu bent

Ze hebben dan misschien bijgedragen aan het geen dat je nu hier zit, dit blog hebt en uiteindelijk ook aan het geen dat jij bent zoals je bent. Dat je jezelf beschadigde, was voor iedereen ontzettend heftig, maar uiteindelijk het moeilijkste voor jou zelf. De littekens die je eraan overgehouden hebt, zitten vooral jou dwars. Jij denkt dat iedereen ze ziet, dat het opvalt en mensen je erop beoordelen. Niet beseffende, dat iedereen littekens heeft en je niet opvalt tussen die mensenmassa’s. Lees verder

Mag het nu niet meer?

Waarschuwing: dit blog kan als heftig worden ervaren.

Soms heb ik nog wel van die momenten dat het gewoon even niet meer gaat. Mijn vel niet lekker om mij heen lijkt te zitten en dan ook echt alles tegenzit. Op dat soort dagen verlang ik terug aan die tijd dat snijden zo een uitweg kon bieden. Of alleen al het ‘simpel’ branden van mijn been aan een heet kopje thee, zorgde voor zoveel rust in mijn hoofd. Op dagen als deze, zou ik zo graag weer teruggrijpen naar deze oude en slechte gewoonte. Het simpel maken voor mij zelf en gewoon weer even die tranen eruit. Lees verder

Vertellen over automutilatie

Het taboe rondom zelfbeschadiging vervaagt langzaam aan naar de achtergrond. Toch is het vertellen over automutilatie er naar mijn mening niet makkelijker op geworden. Mensen lijken eerder hun reacties klaar te hebben en deze zijn niet altijd even mals. Automutilatie heeft bij een hoop mensen nog steeds het imago van aandachttrekkerij en dat imago zal het ook niet snel verliezen, als we niet over zelfbeschadiging praten. Zelf moest ik er op een gegeven moment ook aan geloven. Vertellen over zelfbeschadiging, hoe doe je dat? Lees verder

Slechte tijden in GTST

Dat een soap als Goede Tijden, Slechte Tijden zoveel te weeg kan brengen, blijft mij verbazen. Alleen is het wel zo verstandig om deze zware onderwerpen, als automutilatie en zelfmoord op deze manier onder het licht te brengen? Het taboe dat zich rondom automutilatie en zelfmoord bevindt, zou ik het liefst gisteren nog doorbreken. Ik kan me dan ook voorstellen dat de makers van GTST dit een handige zet vonden, maar is dat het ook? Lees verder

De dagen worden korter, maar ze duren langer

De dagen zouden korter moeten worden, of nouja, dat dacht ik dat het geval was als het herfst werd (deze zin zou zoveel beter kunnen). Ik heb het idee dat de dagen met de dag langer worden. Het begin is er alweer eerder dan verwacht, maar het einde lijkt nooit te komen en heel plots is het daar dan opeens. Onaangekondigd en met de deur in huis. Het overvalt me en dwingt me te stoppen. De puf om weer te beginnen kan ik bijna niet opbrengen en dan te bedenken dat er pas drie weken school opzitten. Lees verder

Parkiet en school: heel erg veel stress

Aan de frequentie van reageren en posten was misschien al af te leiden dat het niet zo lekker gaat met mij. Daar zijn wat redenen voor en die zal ik jullie vandaag vertellen. Mijn parkiet staat letterlijk op het punt van sterven. Het gaat al een week lang niet zo goed, maar de twee bezoeken aan de dierenarts mochten niet baten. Vanavond heeft ze echt het diepste punt bereikt, ze kan niet meer op haar stokjes zitten, eet helemaal niets meer en is zo mager als een grasspriet.  Lees verder

Een lach is niet alles dat telt

Dit wordt een heel persoonlijk blog, dat ik vorig jaar aan mijzelf schreef. Ik heb hem nooit durven publiceren, maar denk dat ik daar nu wel klaar voor ben. ‘Aan mijzelf’ is een nieuwe categorie, waarin ik blogjes zoals deze zal gaan publiceren. Dingen die ik aan mijzelf schrijf, hopend dat ik daar zelf wijzer van zal worden. 

Graag waarschuw ik jullie dat het als heftig kan worden ervaren, ik hoop dat jullie hier rekening mee houden. 

Je bent, op het moment van schrijven, een vijftien jarige kletskous. Een jonge, drukke, en ook gezellige meid. Als ik vraag aan vriendinnen (de namen zijn eruit gehaald) om jou te beschrijven, dan komen deze dingen standaard voorbij (ik citeer letterlijk): ‘altijd op tijd’, ‘betrouwbaar’, ‘organisatorisch’, ‘behulpzaam’, ‘heeeeeel lief’ en ‘waarschijnlijk de enige vrouw met richtingsgevoel’, dat laatste met een flinke knipoog. Diep van binnen weet je dat ze gelijk hebben, al voelt dat eigenlijk nooit zo. Je kan er meestal niet zo goed tegen, als vriendinnen deze dingen tegen je zeggen. Iets wat ze nog schattig vinden ook. Lees verder

Samenwerking | Give a smile everyday

Wie ik ben? Ik ben wie ik ben. En dat wie ik ben, is mijzelf. Mijn eigen ik, met mijn eigen wil. Met mijn eigen imperfecties en mijn eigen goede eigenschappen. Vandaag wil ik het vooral hebben over een imperfectie. Een imperfectie die misschien ook wel weer voor goede eigenschappen heeft gezorgd. Dat is lastig te begrijpen, vooral voor anderen. De imperfectie waar ik het over wil hebben is automutilatie. In de ‘volksmond’ beter bekend als zelfbeschadiging. Waarom volksmond tussen aanhalingstekens staat, kan ik heel simpel uitleggen: volksmond zou betekenen dat een woord veel gebruikt wordt, maar dat is nou juist het probleem hier, want over zelfbeschadiging wordt niet gesproken. En daar wil ik verandering in brengen! Iedereen die er ooit mee in aanraking is gekomen, heeft andere ervaringen en vandaag deel ik de mijne met jullie. Dit is mijn verhaal. Lees verder